Opis
Charakterystyka
- Wzór chemiczny: mieszanina węglowodorów (głównie C6H14–C8H18)
- Numer CAS: 64742-47-8
- Masa molowa: ok. 100–114 g/mol (średnia dla frakcji)
- Forma: płyn
- Czystość: min. 95%
- Inne nazwy: benzyna ekstrakcyjna, petroleum ether, rozpuszczalnik naftowy, ligroina
Zastosowania
- Ekstrakcja tłuszczów w analizie żywności – stosowana w metodach Soxhleta do izolowania lipidów z produktów suchych (np. nasion, mączek roślinnych).
- Czyszczenie urządzeń laboratoryjnych – skutecznie usuwa pozostałości tłustych z szkła i metalu bez korozji.
- Rozpuszczalnik w chromatografii cienkowarstwowej (TLC) – wykorzystywana jako faza ruchoma do separacji związków niepolarnych.
- Przemysłowe czyszczenie detali metalowych – stosowana do dezynfekcji i usuwania smarów z powierzchni przed malowaniem lub spawaniem.
- Produkcja klejów i lakierów – jako składnik rozpuszczalnikowy w recepturach przemysłowych.
Specyfikacja
Pojemność: 5 l. Temperatura wrzenia: 40–80 °C (w zależności od frakcji). Przechowywać w chłodnym, suchym miejscu, w odległości od źródeł zapłonu. Maksymalna temperatura przechowywania: 25 °C. Opakowanie z polietylenu HDPE z odpowietrzającym korkiem. Waga brutto: ok. 3,8 kg.
Najczęściej zadawane pytania
Czy benzynę ekstrakcyjną można używać do analizy zawartości tłuszczu w mączkach roślinnych?
Tak, jest standardowo stosowana w metodzie Soxhleta do ekstrakcji niepolarnych lipidów. Dzięki niskiej temperaturze wrzenia łatwo ją odparować po zakończeniu procesu, pozostawiając czysty tłuszcz do ważenia. Używa się jej m.in. w laboratoriach kontrolnych jakości żywności. Czy wiesz, że w normie PN-EN ISO 6492 przewidziano użycie rozpuszczalników o podobnej frakcji do analizy tłuszczu w paszach?
Jakie są właściwości fizyczne benzyny ekstrakcyjnej, szczególnie rozpuszczalność?
Benzyna ekstrakcyjna jest niemal całkowicie niemieszalna z wodą, ale doskonale rozpuszcza tłuszcze, woski i inne węglowodory. Ma niską gęstość (ok. 0,65 g/cm³) i wysoką lotność. Jej niska polaryzność czyni ją idealną do separacji związków organicznych w ekstrakcji ciecz–ciecz. Czy wiesz, że mimo nazwy „ether” nie zawiera grupy etrowej – nazwa pochodzi wyłącznie od wysokiej lotności, przypominającej eter dietylowy?
Czym się różni od acetonu pod względem bezpieczeństwa i zastosowań?
Benzyna ekstrakcyjna ma wyższy punkt zapłonu niż aceton, ale dłuższy czas parowania, co zwiększa ryzyko gromadzenia się oparów w pomieszczeniach. W odróżnieniu od acetonu, nie jest higroskopijna i nie reaguje z wodą. Aceton działa agresywniej na plastiki, natomiast benzyna ekstrakcyjna jest bezpieczniejsza dla wielu polimerów. W przypadku prac wyciąg należy używać obu substancji.
Źródła i literatura
- PubChem — National Library of Medicine: Kompletna baza właściwości fizykochemicznych tej substancji (CID 6327516). Zawiera dane o toksykologii, lotności i zakresie frakcji destylacyjnej. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
- Wikipedia PL: Opis składu, właściwości i zastosowań benzyny ekstrakcyjnej. Zawiera informacje o frakcjach i alternatywach. pl.wikipedia.org
- Karta charakterystyki (SDS): Zgodna z rozporządzeniem REACH (WE) 1907/2006 – zawiera klasyfikację GHS: H225 (Bardzo łatwopalna ciecz i opary), H304 (Może być śmiertelne w przypadku połknięcia i dostania się do dróg oddechowych), P210 (Zabezpieczyć przed ciepłem, iskrami, ogniem otwartym).
- Rozporządzenie CLP (WE) 1272/2008: Klasyfikacja substancji łatwopalnych. Benzyna ekstrakcyjna podlega oznakowaniu GHS02 (ognia) i GHS07 (uwaga). Numer H: H225, H304, H336 (Może wywoływać senność i zawroty głowy).
- PN-EN ISO 6492:2002: Oznaczanie zawartości tłuszczu w paszach — metoda ekstrakcyjna. Norma definiuje użycie rozpuszczalników o podobnym zakresie wrzenia. Dostępna u Polskiego Komitetu Normalizacyjnego.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.